De intergenerationele factor

ADHD voorkomen door de diagnose niet te stellen? Een reactie op het artikel dat Carsten Lincke schreef naar aanleiding van het boek van Laura Batstra.

Lincke begint met de vaststelling dat de titel van Batstra’s boek simpel klinkt, in zijn woorden zelfs ‘pijnlijk’ simpel voor mensen die zelf last hebben van AD(H)D. De paternalistische toon is daarmee meteen gezet; mensen met AD(H)D zijn stumperds en moeten beschermd worden tegen onwelgevallige meningen die ‘pijnlijk’ zouden kunnen zijn.
Ook de opmerking dat Batstra “al jaren geen patiënten meer behandelt” is nogal polemisch. Het zegt niks over de inhoud van haar argumentatie en is daarmee een drogreden.
Verder lezen

Vrije markt – Een overdenking en een idee.

In de afgelopen paar maanden is er in de (sociale en traditionele) media veel te doen geweest over de vrije artsenkeuze, of liever gezegd: de al dan niet vermeende plannen van minister Edith Schippers om die in te perken. Vaak werd het ‘marktdenken’ als schuldige aangewezen voor alles wat er mis is in de zorg, doelend op het gegeven dat er mensen werkzaam zijn bij verzekeraars en in het management van ziekenhuizen die een hoger inkomen genieten dan gezien hun prestaties of toegevoegde waarde oorbaar zou zijn terwijl er tegelijkertijd duizenden mensen die keihard werken op een schandalige manier uitgebuit worden.

Ik denk dat dat een misvatting is.
Verder lezen

Over labels. Een reactie op Angelique Bergsma.

Op 15 september 2014 uitte Angelique Bergsma haar onbegrip over de campagne “Gun kinderen hun eigen label”.
Zij vat de campagne als volgt samen:

De campagne wil diagnoses ver weg houden van kinderen zoals de mijne. De oudste heeft McDD (een meervoudige ontwikkelingsstoornis binnen het autistisch spectrum) en de jongste heeft ADHD.

Als dat zo zou zijn dan zou dat natuurlijk bedenkelijk zijn. Om kinderen met ernstige (psychische of andere) problemen op een goede manier te kunnen helpen is het essentieel om die problemen op een zorgvuldige manier in kaart te brengen en de gedachte dat het “wegnormaliseren” van het probleem daarbij kan helpen is op zijn minst naïef.

Toch voel ik de behoefte om een tegengeluid te laten horen, ik voel me namelijk wél aangesproken door deze campagne en een pleidooi voor wegnormaliseren hoor ik er geenszins in.
Verder lezen

De poppetjes van je ogen

Vanmorgen deed hij de ronde op twitter: de Autism Screening App, ontwikkeld door de onderzoekers van Duke University.

Deze app is gebaseerd op een autisme-test die nu al gebruikt wordt bij baby’s: men laat een kind kijken naar bewegende balletjes of ander stukken speelgoed en kijkt hoe snel het kind het balletje volgt met zijn ogen, of hoe snel het kind zijn focus verlegt van het ene naar het andere balletje.
De door Duke University ontwikkelde app doet precies hetzelfde automatisch: de balletjes bewegen over het scherm van bijvoorbeeld een tablet en tegelijkertijd wordt automatisch met een camera de oogbeweging vastgelegd van het kind dat er naar kijkt.
Verder lezen

De diagnose op hoofdlijnen

Een week of twee geleden had ik op Twitter een discussie met Wim Gorissen over de manier waarop niet alleen in de kinder- en jeugdpsychiatrie maar ook steeds vaker in de volwassenen-GGZ diagnoses gesteld worden; namelijk door alle daarvoor noodzakelijk geachte onderzoeken in één dag af te werken. De Jutters is een van de instellingen waar men de diagnose ADHD binnen een dag meent te kunnen stellen.

Wim Gorissen is van mening dat het goed mogelijk is om binnen een dag “de kern van de problematiek” vast te stellen door onzekerheid te reduceren:

Verder lezen

Het dilemma

Stel, je kind zit niet zo lekker in z’n vel. Niet dat er echt iets concreets of aanwijsbaars aan de hand is maar je ziet dat je kind zich terugtrekt, nergens zin in heeft, moe is zonder duidelijke oorzaak, schijnbaar om niets in razernij uit kan barsten. Als je probeert te praten met je kind krijg je ontwijkende antwoorden.
Verder lezen

Ouders en kinderen

Op 22 februari tweette Mattijs Janssen hoe de diagnose (naar ik aanneem van zijn kinderen) voor hem een bevrijding betekende, het einde van ruzie en het begin van hulp en ondersteuning:

Laat ik beginnen met dit te zeggen: ik ben blij voor Mattijs en zijn kinderen dat ze passende hulp gevonden hebben en dat het goed met ze gaat!

Maar de tweet van Mattijs (en de vele anderen met vergelijkbare verhalen) heeft mij wel aan het denken gezet: hoe kan het toch dat de ervaringen van ouders en patiënten/patiëntjes in de jGGZ zo gepolariseerd zijn?
Verder lezen

Kafka: Biologische diagnostiek in de psychiatrie

Op 14 februari jongstleden tweette Jaap van der Stel het volgende:

Van der Stel geeft een link naar een artikel waarin een biologische test voor schizofrenie beschreven wordt. In hoeverre hij zelf enthousiast is over biologische diagnostiek is niet helemaal duidelijk, maar hij zegt wel voorstander te zijn van “integratie van kennis vanuit diverse disciplines”:
Verder lezen

Dóórvragen

Naar aanleiding van een artikel op Volkskrant.nl: Marokkaan krijgt te snel diagnose schizofrenie.

Marokkaanse Nederlanders hebben een vier tot vijf keer grotere kans de diagnose schizofrenie te krijgen dan autochtone Nederlanders. Over de reden daarvoor heeft men lang in het duister getast maar die lijkt, aldus promovenda Tekleh Zandi, onthutsend simpel te zijn: er wordt tijdens het stellen van de diagnose onvoldoende doorgevraagd.
Verder lezen